میدان بیست یکم توکل است خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / صد میدان
از میدان بصیرت میدان توکل زاید. قوله تعالی: «و علی اللّه فتوکلوا ان کنتم مؤمنین»، «فعلیه توکلوا ان کنتم مسلمین». توکل قنطرهٔ یقینست، و عماد ایمان، و محل اخلاص. و توکل بر سه درجه است: یکی بتجربه، و دیگر بضرورت، سیم بحقیقت. بتجربتی آنست که می‌کوشد و می‌سازد؛ و آن حال مکتسبانست. و ضرورت آنست که بداند درست که بدست کسی چیزی نیست، و حیلت کردن سود نیست، و در سبب بر نیست، و بیارامد؛ و این حال منتظرانست. و حقیقتی آنست که بداند که عطا و منع بحکمتست، و قسام مهربان و بی‌غفلتست، و رهی را پیوسته روی حیرتست و بیاساید؛ این حال راضیانست.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن درباره مفهوم توکل در قرآن و تفاوت‌های آن با ایمان و یقین صحبت می‌کند. توکل به عنوان یک پل برای رسیدن به یقین و عماد ایمان توصیف شده است. توکل به سه درجه تقسیم می‌شود: 1. **تجربه**: حالتی که شخص با تلاش و کوشش به آن می‌رسد. 2. **ضرورت**: زمانی که فرد می‌فهمد که هیچ چیز در دست خود او نیست و از تلاش‌های بی‌فایده دست برمی‌دارد. 3. **حقیقت**: حالتی که فرد به حکمت و قضا و قدر خداوند پی می‌برد و بدان اطمینان دارد، در این مرحله فرد به آرامش و رضایت می‌رسد. این مراحل نشان‌دهندهٔ رشد تدریجی فهم توکل در زندگی فرد مؤمن است.