میدان بیست و سیم رضاست خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / صد میدان
از میدان لجاء میدان رضا زاید. قوله تعالی: «و رضوا عنه». رضا خشنودی و پسندکاریست. و آن سه چیزست: دین وی چنانکه وی نهاد بدان راضی باشد، و قسمت و روزی چنانکه ترا و دیگرانرا نهاد بدان راضی باشی، و بمولای خویش بجای هر چه جز از ویست راضی باشی. پسندیدن دین وی چنانکه وی نهاد از تکلیف و بدعت و وسواس آزادیست، و پسندیدن قسمت وی از حیلت و از حسد و از ضجرت آزادیست، و پسندیدن بمولای خویش از هرچه جز از وی از عوایق و علایق و از دوکون آزادیست.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به بیان مفهوم رضایت و خشنودی در دین و زندگی انسانی می‌پردازد. در آن، رضایت از دین به این معناست که انسان باید به تعالیم و دستورات الهی راضی باشد و به تقسیم و روزی خود نیز رضایت دهد. علاوه بر این، باید از تعلقات و وابستگی‌های غیرالهی و همچنین از حسد، دلسردی و ناپسندهایی که ممکن است مانع رضایت شود دوری کند. در نهایت، عین رضایت از خداوند و مولا نیز بر اهمیت روابط روحانی و درونی تاکید می‌کند.