میدان چهل و هفتم مداومت است خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این متن به مفهوم مداومت و استمرار در عبادت و ذکر اشاره دارد. مداومت به معنای پایبند بودن به هدف و مقصود است و به سه دسته تقسیم می‌شود: 1. مداومت بدن بر ورد (عبادت)، 2. مداومت زبان بر ذکر، و 3. مداومت دل بر ضبط. در مداومت بدن بر ورد، سه نوع عابد وجود دارد: عابدانی که با امید و بیداری عبادت می‌کنند، زاهدانی که بر پایه بیم و نیازمندی عبادت می‌نمایند، و عارفانی که با محبت و شرم به عبادت روی می‌آورند. در مداومت زبان بر ذکر، سه دسته مداوم وجود دارند: 1. عذرگویانی که از ملامت می‌گریزند، 2. حاجت‌خواهان که در سختی‌ها دعا می‌کنند، و 3. مناجات‌کنندگانی که از دعا لذت می‌برند. در مداومت دل بر ضبط، سه نوع وجود دارد: 1. متفکرانی که بر تفکر اعتماد دارند، 2. متذکرانی که بر اخلاص تکیه می‌کنند، و 3. ناظران که بر نیازمندی به خدا توجه دارند. در کل، متن بر اهمیت مداومت در نماز و ذکر تأکید می‌کند و انواع مختلف مداومت را توضیح می‌دهد.