نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۰۲ خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار

الهی اگر توبه به بیگناهی است پس در این جهان تائب کیست و اگر به پشیمانی است پس در جهان عاصی کیست؟ الهی صبر از من رمید و طاقت من شدسست، تخم آرام کشتم بیقراری رست، نه خرسندم نه صبور، نه مهجورم و نه رنجور

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این متن، شاعر به خداوند دعا می‌کند و به نوعی از دشواری‌های انسان در توبه و پشیمانی می‌گوید. او می‌پرسد که اگر توبه به معنای بی‌گناهی است، پس در این دنیا چه کسی توبه‌کار است و اگر توبه به خاطر پشیمانی است، پس چه کسی گناهکار است. شاعر از کمبود صبر و آرامش خود شکایت می‌کند و بیان می‌کند که نه خوشحال است، نه صبور، و در حالت ایستایی و رنج به سر می‌برد.