شمارهٔ ۱۰۸ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار
الهی فراق کوه را هامون کند، هامون را جیحون کند، جیحون را پرخون کند، دانی که با این دل ضعیف چون کند؟ الهی نظر خود بر ما مدام کن و این شادی خود بر ما تمام کن، ما را برداشته خود نام کن بوقت رفتن بر جان ما سلام کن، صدیقان از گناه پشیمانند و از طاعت خجل، عذر بر زبان دارند و تشویر در دل
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به توصیف حال و روز دل‌های ناتوان و دلتنگ می‌پردازد. شاعر از خداوند درخواست می‌کند که به او نظر کند و شادی‌اش را به او عطا فرماید. او همچنین به وضعیت صدیقان اشاره می‌کند که از گناهان خود پشیمانند و در عین حال از عباداتشان خجل‌اند و برای آن‌ها عذر و توبه می‌آورند. در این شعر، احساسات عمیق ناامیدی و امید به رحمت الهی به وضوح احساس می‌شود.