نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۱۵۰ خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار

الهی کشیدیم آنچه کشیدیم همه نوش گشت چون آوای قبول شنیدیم، دانی که هرگز در مهر شکیبا نبودیم و بهر کوی که رسیدیم حلقه در دوستی تو گرفتیم، و بهر راه که رفتیم بر بوی تو آن راه را بریدیم، دل رفت مبارک باد، گر جان برود در این راه پسندیدیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر درباره عشق و ارادت به خداوند است. شاعر می‌گوید که هر چه سختی و رنج کشیده‌اند، همه به لطف خداوند شیرین و خوشایند شده است. او به این نکته اشاره می‌کند که هیچ‌گاه در عشق خدا صبور نبوده و در هر کجایی که رفته‌اند، به دنبال دوستی و محبت خداوند بوده‌اند. در نهایت، شاعر ابراز می‌کند که حتی اگر جان خود را در این راه بدهند، آن را پسندیده و گرامی می‌دارند.