شمارهٔ ۱۵۲ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار
الهی عنایت تو کوه است و فضل تو دریا، کوه کی فرسود و دریا کی کاست؟ عنایت تو کی جست و فضل تو کی واخواست، پس شادی یکی است که دوست یکتاست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این متن به تعبیری از بزرگی و بی‌نهایتی فضائل الهی اشاره دارد. الهی به مثل کوهی استوار و فضل او مانند دریا گسترده و بی‌پایان است. هیچ‌گاه کوه فرسوده و دریا کم نمی‌شود. این نشان‌دهنده‌ی فراوانی و ثبات رحمت و عنایت خداوند است. در نهایت، این شعر بیان می‌کند که خوشبختی واقعی در دوستی با خداوند یکتا و بی‌همتاست.