شمارهٔ ۱۶۷ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این ابیات بیانگر longing و آرزوی شاعر برای لحظه‌ای است که در آن تنها در کنار خدا بوده و حضور او را تجربه کرده است. شاعر به دنبال بازگشت به آن لحظه با ارزش است و می‌گوید اگر بتواند آن را دوباره احساس کند، حتی از نبود خود راضی خواهد بود. او میان مشکلات زندگی (آتش و دود) احساس می‌کند و به اهمیت وجود خدا در زندگی‌اش اشاره دارد.