شمارهٔ ۲۱۰ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / مناجات پیر انصار / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
روضه روح من رضای تو باد
قبله گاهم در سرای تو باد
سرمه دیده جهان بینم
تا بُوَد ، گرد خاک پای تو باد
گر همه رأی تو فنای من است
کار من بر مراد رای تو باد
شد دلم ذره وار در هوست
دایم این ذره در هوای تو باد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این اشعار، شاعر به عشق و ارادت خود به معشوق اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که رضایت معشوق برایش اهمیت زیادی دارد و همه وجودش را فدای او می‌کند. عالم و زندگی او در حول و حوش معشوق می‌چرخد و دلش به عشق او جلا یافته است. شاعر خواهان آن است که هر چیزی در زندگی‌اش بر وفق مراد معشوق باشد و در نهایت به آن عشق ناب و حقیقی دست یابد.