شمارهٔ ۲۸ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت شاعر به درون‌نگری و تفکر دربارهٔ خویشتن و دیگران می‌پردازد. او می‌گوید وقتی به خود نگاه می‌کند، احساس می‌کند که هیچ‌کس به اندازهٔ او زار و بیچاره نیست. اما وقتی به دیگران نگاه می‌کند، در می‌یابد که هیچ‌کس بزرگوارتر از خود او وجود ندارد. این تضاد در احساسات خود را به خوبی نشان می‌دهد.