شمارهٔ ۹۲ خواجه عبدالله انصاری

الهی من غلام آن معصیتم که مرا بعذر آرد و از آن طاعت بیزارم که مرا بعجب آرد

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این عبارت، گوینده از خدا درخواست می‌کند که او را به خاطر معصیتش ببخشد، زیرا این معصیت باعث شده که او عذری برای اشتباهاتش داشته باشد. همچنین، او از طاعتی که باعث تفرعن و خودبزرگ‌بینی‌اش شود، دوری می‌جوید. به طور کلی، او به توازنی بین خطا و عبادت اشاره دارد.