شمارهٔ ۹۸ خواجه عبدالله انصاری

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این عبارت، گوینده از احساس خجالت و شرم نسبت به گناهان خود صحبت می‌کند. او به دنبال پنهان کردن این حسرت و درد در دلش است، در حالی که ظاهراً هم به خاطر این گناهان شرمنده و رنگ‌پریده شده است.