بخش ۳۲ خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / سخنان پیر طریقت
پیر طریقت گوید: ای خداوندی که رهی را (بنده را) بی رهی را با خود بیعت می کنی و بی رهی گواهی به ایمان او دهی و بی رهی بر خود رحمت نویسی و بی رهی با خود عقد دوستی می بندی، سزد بنده مؤمن را که بنازد پیغمبر و مؤمنان همگی ایمان آوردند لکن فرقها است میان ایمان مؤمنان به استدلال و ایمان رسول به وصال ایمان ایشان به برهان و ایمان رسول به عیان است
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
پیر طریقت میگوید که ای خداوندی که بندهات را بدون راهنما به خود نزدیک میکنی و او را به ایمانش گواهی میدهی و بر او رحمت مینویسی و با او دوستی میبندی، شایسته است که بنده مؤمن به پیغمبر و دیگر مؤمنان افتخار کند. هرچند همه به ایمان رسیدهاند، اما میان ایمان مؤمنان که مبتنی بر استدلال است و ایمان رسول که از طریق وصال و مشاهده خداست، تفاوت وجود دارد.