نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۱۴۴ - و من طبقة الرابعه ایضاً ابوالحسین بن بنان خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / طبقات الصوفیه - امالی پیر هرات

از اجلهٔ مشایخ مصر بوده با شیخ بوسعید خراز٭ صحبت کرده و بوی نسبت کند، در تیه برفت بوعثمان مغربی٭ گوید، که بوعلی کاتب گفت: که وقتی بوالحسین بنان در وجد بود و رقص می‌کرد، بوسعید خراز ویرا دست می‌ِزد. بوالحسین بنان گفته: که همه خلق در بادیه تشنه باشند و من تشنه بر کران نیل. وی گفت: که تنهائی جلیس صدیقانست. و هم وی گفت: بزرگ ندارد قدر دوستان وی، مگر بزرگ قدری بنزدیک اللّه.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

متن درباره مکالمه‌ای است بین شیخ بوسعید خراز و بوالحسین بنان. بوسعید در حین رقصیدن بوالحسین، به او اشاره می‌کند که در حالی که دیگران در بیابان تشنه‌اند، او در کنار نیل تشنه است. همچنین او بیان می‌کند که تنها بودن، هم‌نشینی با صدیقین را به همراه دارد و ارزش دوستان تنها در نزد خداوند مورد سنجش قرار می‌گیرد.