نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

بخش ۲۲ - و من المتقدمین عبداللّه مهدی باوردی خواجه عبدالله انصاری

خواجه عبدالله انصاری / طبقات الصوفیه - امالی پیر هرات

سید بوده ازین قوم. استاد باحفص حداد است باحفص بباورد شد نزدیک وی ویرا شاگردی می‌کرد، و عبداللّه مهدی آهنگر بود، و سبب توبت و دست از کار باز داشتن وی آن بود: که آهنگری می‌کرد، وقتی آهن در آتش نهاده بود، نا بینائی بر در دکان بگذشت می‌خواند: المک یومئذن الحق للرحمن، الایه عبداللّه آن بشنید، آن آهن که در دست داشت از دست وی بیفتاد خویشتن دست برد در آهن تافته و برداشت. شاگردا: چه شدی؟ بنگریست آهن در دست خود دید گفت: چون رستم برخاست و برفت و دکان بگذاشت.

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

سید باحفص حداد از قوم خود، شاگردی به نام عبدالله مهدی آهنگر داشت. عبدالله در حین کار، آهن را در آتش می‌گذاشت که ناگهان نابینایی از کنار دکان می‌گذشت و آیه‌ای از قرآن می‌خواند. عبدالله به محض شنیدن آیه، آهن را از دستش انداخت و تحت تأثیر قرار گرفت به طوری که مانند رستم از جای خود بلند شد و دکان را ترک کرد. این واقعه باعث توبه و دوری او از کار آهنگری شد.