بخش ۷۱ - علی بن شعیب السقا خواجه عبدالله انصاری
خواجه عبدالله انصاری / طبقات الصوفیه - امالی پیر هرات
از حیره نشابور بوده و با باحفص صحبت کرده بود، او را پنجاه و اند حج آرند همه محرم، از نشاپور رفته بود و در زیر هر میل دو رکعت نماز می‌کردی. ویرا گفتند این رکعت چیست؟ «گفت» لیشهدوا منافع لهم، این منافع من انداز حج من بدو.
شیخ الاسلام گفت: که از قرب اللّه بخود اندیشیدن حیرت است وبنه اندیشیدن جنایت است. سیروانی٭ گوید. از عارف نشان نیست، «هر نشان که از عارف دهند بهتانست، لم یزل بشنیدی نشان» عارف آنست، نشان آمد آب و گل اسیرانست او از آمد روز و شب دران پنهانست و سلم.
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
متن اشاره به شخصی از حیره نشابور دارد که با باحفص صحبت کرده و در مورد حج و نماز بحث کرده است. او در حین انجام حج در زیر هر میل (چادر) دو رکعت نماز می‌خواند. همچنین، اشاره شده که این نماز به منظور شهود منافع و ارتباط با خداوند انجام می‌شود. شیخ الاسلام نیز به این نکته اشاره می‌کند که فکر کردن به قرب خداوند عاقلانه است و عدم توجه به این موضوع، گناه محسوب می‌شود. در ادامه، سیروانی به این مطلب اشاره می‌کند که اگرچه عارفان نشانه‌هایی دارند، اما هر نشانه‌ای که به عارف نسبت داده شود ممکن است اشتباه باشد. عارف واقعی در درون خود و در روابطش با وجود خداوند پنهان است.