بخش ۸ - سلاله آبادیان میرزا آقاخان کرمانی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، سخن از آبادانی و خنکی سرزمین‌هایی است که به دست قوم یافث ساخته شده‌اند. یافث، نسل سعادتمند و نیکوکار، به یاد کلدانی‌ها، سرزمینی آباد پدید آورد. شاعر اشاره می‌کند که جز آباز و چرکس از آن قوم باقی نمانده است. همچنین به سیامک، که از تبار یافث و در کوه‌ها زندگی می‌کرد، اشاره می‌شود و او را با نام شیوا در هند می‌شناسند. در نهایت، بیان می‌کند که سیامک با پیروی از اصول و رسم‌های بندگی، از دیوان فرار کرده و زندگی‌اش را شروع کرده است.