بخش ۸۹ - پادشاهی سنندج میرزا آقاخان کرمانی
میرزا آقاخان کرمانی / نامهٔ باستان / وزن: فعولن فعولن فعولن فعل (متقارب مثمن محذوف یا وزن شاهنامه)
نشاندند شاه سنندج به تخت
که او جفت بودی به آرزمیدخت
بنالید از تنگی تاج خرد
همانا سرش را بیاورد درد
بزرگانش از گاه برداشتند
که این را به فال بد انگاشتند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاه سنندج را به تخت می‌نشینند که همسرش آرزمیدخت است. او از فشار تاجی که بر سر دارد، ناله می‌کند و دچار درد می‌شود. بزرگان او از جای خود برمی‌خیزند و این وضعیت را به فال بد تعبیر می‌کنند.