نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شماره ۱۶ - تاریخ وفات یادگار محمود اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / تواریخ / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

رفت آخر از جهان میر اجل

آنکه دایم لطف و احسان مینمود

یادگارش نام و محمودش لقب

صاحب تمکین و لطف و خلق وجود

سال تاریخش چو جستم عقل گفت

یادگار عاقبت محمود بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این بیت‌ها به مرگ شخصی اشاره دارند که دائماً محبت و احسان می‌کرده است. این فرد به نام "محمود" شناخته می‌شود و به خاطر خوبی‌ها و خلق نیکش یادگار خوبی از خود به جا گذاشته است. شاعر به زمان وفات او اشاره می‌کند و به این نتیجه می‌رسد که او در نهایت به خوبی و عاقبت بخیری دست یافته است.