نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شماره ۳۴ - تاریخ وفات لطف الله فخار اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / تواریخ / وزن: فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

صد دریغ از خواجه لطف الله فخار آنکه بود

در جوانی پیر ارباب دل از طبع سلیم

همچو یوسف از نظر گم شد نمیدانم کجاست

کز فراق او پدر را شد دل پر خون دو نیم

از ازل لطف خدا همراه بودش تا ابد

زان بود تاریخ او لطف خداوند قدیم

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر به یاد خواجه لطف الله فخار می‌افتد که در جوانی با دل پاکش، همچون یوسف از نظر پنهان شده است. او نمی‌داند که کجاست و از دوری‌اش، دل پدر به درد آمده است. همچنین اشاره می‌کند که لطف خدا از آغاز زندگی‌اش با او بوده و تاریخ او نشانگر لطف خداوند است.