برگ سیم ده تاج است اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف اول که تاج است و پیش بر است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آن‌که غَمَت، فِرِشْتِه، مُحْتاج کُنَد
زُلْفِ تو، حَدیثِ شَبِ مِعْراج کُنَد
دارد سرِ من بر آستانت ز شَرَف
خِشْتی که بَرابَری به دَه تاج کُنَد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت‌ها به عشق و زیبایی معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که غم معشوق به قدری بزرگ و باارزش است که حتی فرشتگان نیز به آن نیاز دارند. زلف معشوق به مانند شب معراج است و سر شاعر به قدری به عشق او ارادت دارد که ارزش آن را با ده‌تاج برابر می‌داند. در واقع، شاعر عشق و زیبایی معشوق را ستایش می‌کند.