برگ دوازدهم یک زر سفید اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف دوم که زر سفید است و بیش بر است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه ز شوق آهویت مجنونم
درویش توام ز پادشه افزونم
من رند و شرابخواره آسوده ز گنج
یک تنگه اگر مرا بود قارونم
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر بیانگر عشق و شوق عمیق شاعر به معشوق است. او خود را همچون مجنون توصیف می‌کند که از عشق معشوق دیوانه شده است. همچنین اشاره می‌کند که درویش و بی‌نیاز از دنیاست و با وجود اینکه به مقام پادشاهی نمی‌رسد، در دنیای عشق و شرابخواری احساس آرامش و غنی بودن می‌کند. او به نوعی خود را به قارون، فردی ثروتمند، تشبیه می‌کند که در عشق و زندگی آرامش دارد.