برگ یازدهم دو شمشیر است اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف سیم شمشیر است که بیش برست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه لبت رونق شکر شکند
چشم تو بغمزه صید دلها فکند
جز غمزه شوخ آندو چشم خونریز که دید
شوخی که بیکدست دو شمشیر زند
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این بیت به زیبایی و جذابیت چهره معشوق می‌پردازد. او لب‌های معشوق را به شیرینی شکر تشبیه می‌کند و چشمانش را که دلها را با ناز و غمزه شکار می‌کند، توصیف می‌کند. شاعر همچنین به شوخی معشوق اشاره می‌کند که مانند دو شمشیر به دل عاشق ضربه می‌زند و او را در درد و خوشی همزمان غرق می‌کند.