برگ سیم ده شمشیر است اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف سیم شمشیر است که بیش برست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کاهوی تو صید بود صد شیرش
خورشید رخت کسی نه بیند سیرش
هر کس که بکوی تو دمی جان گرفت
زانجا نتوان راند به ده شمشیرش
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به زیبایی و جذابیت کاهو اشاره می‌کند و می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند از طلعت زیبای او سیر شود. او همچنین می‌گوید هر کسی که به عشق او دمی جان بگیرد، دیگر نمی‌تواند با شمشیری او را ترک کند. به طور کلی، شعر به قدرت کشش و جذابیت عشق و زیبایی می‌پردازد.