نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

برگ یازدهم دو غلام است اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / صنف چهارم که غلام و پیش برست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنکه بود حسن دل افروز ترا

شاه همه کرد بخت فیروز ترا

نام شب و روز عنبرست و کافور

یعنی دو غلام شب و روز ترا

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به ستایش زیبایی و بخت خوب کسی پرداخته است. شاعر از حسن دل‌افزای او و خوشبختی‌اش می‌گوید و نام شب و روز را به عنوان دو خدمتگزار او ذکر می‌کند که به نوعی به زیبایی و شگفتی‌های زندگی اشاره دارند.