برگ یازدهم دو غلام است اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف چهارم که غلام و پیش برست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه بود حسن دل افروز ترا
شاه همه کرد بخت فیروز ترا
نام شب و روز عنبرست و کافور
یعنی دو غلام شب و روز ترا
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر به ستایش زیبایی و بخت خوب کسی پرداخته است. شاعر از حسن دلافزای او و خوشبختیاش میگوید و نام شب و روز را به عنوان دو خدمتگزار او ذکر میکند که به نوعی به زیبایی و شگفتیهای زندگی اشاره دارند.