برگ دوازدهم یک غلام است اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر به ستایش معشوقی می‌پردازد که کمال و زیبایی‌اش دل‌انگیز است و او را با گوهرهایی چون عقیق و حیات جاویدان تشبیه می‌کند. شاعر از معشوق درخواست می‌کند که محبت خود را نادیده نگیرد و این بنده‌اش را که به او وابسته است، فراموش نکند.