برگ ششم هفت غلام است اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف چهارم که غلام و پیش برست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای آنکه بحسن شهره یی در ایام
هرگز نرسد شکست ایماه تمام
شاید که کند زمانه از هفت اختر
در پاس تو بر بام فلک هفت غلام
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر از شخصی با زیبایی و شهرتی خاص صحبت می‌کند که هرگز شکست و افولی نمی‌بیند. او به قدرت زمانه اشاره می‌کند و می‌گوید شاید زمانه از ستاره‌های هفتگانه برای پاسداری از آن شخص در آسمان، هفت غلام بگمارد.