نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

برگ سیم ده چنگ است اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / صنف پنجم که چنگ است و کم بر است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ای آنکه لبت از می گلرنگ به است

وز تنگ شکر آن دهن تنگ به است

سنگی که ز دست تو خورم آوازش

در گوش من از نغمه ده چنگ به است در گوش من از نغمه ده چنگ به است

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به زیبایی و دلنشینی لب و دهان معشوق اشاره می‌کند و می‌گوید لب‌های او از گل زیباتر و دهانش از شکر شیرین‌تر است. همچنین او به لذتی که از صدای معشوق می‌برد، اشاره می‌کند و می‌گوید که هر سنگی که به دست او برسد، صدایش در گوش او زیباتر از نغمه‌ای است که از چنگ شنیده می‌شود. در کل، شاعر به تحسین جذابیت و تأثیرات عمیق معشوق می‌پردازد.