برگ پنجم هشت چنگ است اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، شاعر از زیبایی و روشنایی چهره محبوبش صحبت می‌کند و آن را به چراغی تشبیه می‌کند که جلوه‌ای خاص به دل‌های مردم می‌بخشد. حسن و زیبایی او را با صفای کعبه و روشنایی شمع مقایسه می‌کند. شاعر با شگفتی بیان می‌کند که چگونه می‌توان در این زیبایی غرق شد و از لذت آن مست شد، حتی اگر به هوش بیاییم، همچنان از نغمات شیرین و زیبای دنیا نمی‌توانیم دل بکنیم.