برگ نهم چهار چنگ است اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف پنجم که چنگ است و کم بر است / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کز ستم غم تو یک دل نرهد
کس دل ندهد ترا که جان هم ندهد
از چنگ دو ابرو و دو چشمت نرهم
یک صید ز چار چنگ بیرون نجهد یک صید ز چار چنگ بیرون نجهد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات شاعر به حسرت و غم ناشی از جدایی معشوق اشاره می‌کند. او می‌گوید که هیچ‌کس نمی‌تواند به اندازه او به محبوبش عشق ورزد و دلش را به او بدهد. او از چشمان و ابروهای محبوبش به نوعی تسلط دچار است و به نوعی مانند صیدی در چنگال او گرفتار است که نمی‌تواند رهایی یابد. به طور کلی، ابیات بیانگر عواطف عمیق و اسیر در محبت است.