برگ دوازدهم یک قماش اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / صنف هشتم که قماش است و کم براست / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ای کز ستم تو اشک پاشند همه
جویان غمت نهان و فاشند همه
اهلی بوفای تو نظر دوخته است
از اهل جهان که یک قماشند همه
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر شاعر به غم و درد ناشی از ظلم و ستم اشاره می‌کند و می‌گوید که همه به خاطر این درد اشک می‌ریزند. عشق و وفای به محبوب در دل جمعی از اهل دنیا وجود دارد و آنها به یکدیگر شبیه هستند. در واقع، این شعر به همدلی عاطفی و درد مشترک میان انسان‌ها اشاره دارد.