شمارهٔ ۹۹ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم ارزش انسانی و انتخاب در دوست‌گذاری اشاره دارد. شاعر به ساقی می‌گوید که آن قدحی که می‌نوشد، با دنیای روح، یعنی عالم نفسی، مرتبط است. او تأکید می‌کند که باید با نیکان و انسان‌های با فضیلت نشست و برخاست کرد، نه با افراد پست و بی‌ارزش. به عبارت دیگر، باید از نیکان، که مانند گل هستند، الهام گرفت و نه از خس و خاشاک.