شمارهٔ ۲۹ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ساقی حذر از غم توام آه که نیست
صبرم ز رخت حقست آگاه که نیست
مقصود منی و جز تو کس در دل من
والله که نیست ثم والله که نیست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر از درد و اندوهی که بر اثر دوری معشوق به او دست داده صحبت می‌کند. او به ساقی می‌گوید که نمی‌تواند از غم معشوقش دوری کند و صبرش نیز به خاطر یادِ اوست. شاعر تأکید می‌کند که تنها معشوق در قلب او جای دارد و هیچ کس دیگری برایش اهمیت ندارد. در نهایت، با قسم خوردن تأکید می‌کند که محبتش نسبت به معشوق حقیقی و بی‌چون و چراست.