شمارهٔ ۳۲ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ساقی می کهنه یار دیرین منست
بی دختر رز عیش نه آیین منست
گو حوریم مده که دل میطلبد « کذا »
همشیره رز که جان شیرین منست
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به ساقی کهنه و دوست دیرینه‌اش اشاره می‌کند و می‌گوید بدون دختر رز، زندگی‌اش لذت‌بخش نخواهد بود. او از ساقی می‌خواهد که او را به حوری‌ها نرساند، زیرا دلش تنها خواهان همشیره‌ی رز است که جانش را شیرین می‌کند.