شمارهٔ ۴۰ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از ساقی (مظهر محبت و زیبایی) می‌خواهد که به دل او رحم کند و امیدهایش را نگیرد. او بیان می‌کند که جانش به امید زنده بود، اما در پایان، حتی امید نیز از او گرفته شده است و دیگر هیچ امیدی ندارد.