نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۴۴ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی ز ادب مست تو گر دور بود

خونش بخورند اگر چه منصور بود

گر مست حقیقت است ور مست مجاز

بدمست گمان مبر که معذور بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به مفهوم عشق و مستی اشاره دارد. شاعر می‌گوید در صورتی که ساقی (محبوب) به ادب و رفتار خوب خود پایبند باشد، حتی اگر دور باشد، خون او را می‌خورند. همچنین، به تفاوت میان مستی حقیقت و مستی مجاز اشاره می‌کند و بیان می‌کند که نباید گمان کرد که مستی منجر به عذرخواهی می‌شود. در نهایت، شاعر بر اهمیت حقیقت در احساسات تأکید دارد.