شمارهٔ ۴۶ اهلی شیرازی
اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)
ساقی ز غم تو هر که مدهوش شود
خاموش بود اگر چه در جوش بود
خندان چو گل بهشت با دوزخ غم
این کار مجردان خاموش بود
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این ابیات، شاعر به بیان احساسات عمیق و متناقضی می‌پردازد که از عشق و غم ناشی می‌شود. او به ساقی اشاره می‌کند که اگر کسی از غم عشق مدهوش شود، باوجود آنکه در درون‌اش احساسات شدیدی دارد، در ظاهر خاموش است. همچنین، شاعر به تضاد بین وزش خنده و شادی مانند گل بهشت و غم اشاره می‌کند و به این نکته می‌پردازد که در چنین وضعیتی، تنها کسانی که بی‌خبر از این احساسات هستند، می‌توانند خاموش باقی بمانند.