شمارهٔ ۵۲ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این ابیات، شاعر به ساقی می‌گوید که چه نفعی از من مجنون حاصل می‌شود. او بیان می‌کند که شاید فکر و عقل او جز به قانون عشق تو راهی نداشته باشد. همچنین از ساقی می‌خواهد که قدحی را پر کند، چون دل و جان او خالی و تهی است و از این حال خالی، چیزی نمی‌تواند به‌دست آورد. به‌طور کلی، این شعر به احساس ناتوانی و نیاز به عشق و نوشیدن از آن اشاره دارد.