نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۵۴ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی گل بخت هر که پژمرده بود

با گرمی عیش و دل افسرده بود

چشمی که چو شمع زنده دور از رخ تست

چشمیست که زنده بر تن مرده بود

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این شعر، ساقی به افرادی که پژمرده و غمگین هستند، اشاره می‌کند و می‌گوید که با شادی و لذت می‌توانند بهبود یابند. آن چشمی که به دور از چهره محبوب است، مثل شمعی زنده به نظر می‌رسد، اما در حقیقت بر تن مرده‌ای زندگی می‌کند. به نوعی، شعر به ارتباط بین شادی، عشق و زندگی اشاره دارد.