نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۳ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی تو مهی ز روی فرخنده خویش

حسن تو فرشته کرد شرمنده خویش

گر خنده زنان صبح به بیند چو گلت

گرید بهزار دیده از خنده خویش

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر زیبای حافظ به توصیف زیبایی می‌پردازد. ساقی با چهره‌ای دل‌فریب و خوشایند، باعث شرمندگی فرشته‌ها شده است. اگر صبح، در حالی که لبخند بر لب دارد، به گل‌های معطر نگاه کند، چنان از زیبایی‌اش تحت تاثیر قرار می‌گیرد که از خوشحالی می‌گریست. در واقع، شعر به رابطه‌ی زیبایی و احساسات عمیق انسانی اشاره دارد.