نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۴ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی ز غم تو میگدازیم چو شمع

در آتش دل شب درازیم چو شمع

بفرست نسیمی که ز پا ننشینیم

تا در هوس تو سر ببازیم چو شمع

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر در این ابیات به غم و ویرانی ناشی از دوری معشوق اشاره می‌کند. او خود را به شمعی تشبیه می‌کند که در آتش می‌سوزد و به خاطر عشق، درد و رنج می‌کشد. او می‌خواهد نسیمی بفرستد تا از جان نرود و همچنان در آرزوی معشوق باقی بماند.