نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۷ اهلی شیرازی

اهلی شیرازی / ساقینامهٔ رباعی / وزن: مفعول مفاعیل مفاعیل فعل (وزن رباعی)

ساقی قدحی ده بمن سوخته حال

وز من بنشان بآب می گرد ملال

گر برق وصال خرمن جمله بسوخت

من سوخته ام به حسرت برق وصال

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر به توصیف دلتنگی و حسرت عاشقانه می‌پردازد. شاعر از ساقی می‌خواهد که جامی به او بدهد تا از حال سوخته‌اش کاسته شود. او احساس می‌کند که با وجود آتش و غم از دست دادن عشق، هنوز در حسرت وصال محبوبش می‌سوزد. در واقع، شاعر به قدرت و تأثیر عشق و وصال بر روح و قلب خود اشاره می‌کند.