شمارهٔ ۷۸ اهلی شیرازی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر حس شوق و اشتیاق گوینده به وصال و دیدار محبوب است. او می‌گوید که هرگز به بهشت و زیبایی‌های آن نخواهد رفت، مگر اینکه محبوبش در آن‌جا باشد. تا زمانی که زنده است، فقط به عشق جانان خود ادامه می‌دهد و از او جدا نخواهد شد.