شمارهٔ ۳۶ اثیر اخسیکتی

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

این شعر بیانگر اندوه شاعر در فصلی است که معمولاً با زیبایی و شادی همراه است. شاعر از بی‌حضوری محبوب خود شکایت دارد و به این خاطر، بهار برای او هیچ خوشی و لذتی به همراه ندارد. او می‌گوید که در باغ به جای سبزه، خار می‌روید و به جای بارش باران، سنگ می‌ریزد، که نشان‌دهنده‌ی ناامیدی و غم اوست.