نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۶۴ - گویند این دو بیت را در مرض موت گفته و لبیک حق را اجابت فرموده است: اثیر اخسیکتی

اثیر اخسیکتی / رباعیات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)

چو از سوگ من باز گردند قومی

نهاده به خاک اندر اخسیکتی را

بیامرز یارب مر آن را که گوید:

بیامرز یارب مر اخسیکتی را

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

در این بیت، شاعر از مرگ و سوگ خود سخن می‌گوید و به قوامی اشاره می‌کند که به یاد او بازمی‌گردند. او از خداوند درخواست می‌کند که آن کسی را که در این زمینه صحبت می‌کند، ببخشد و همچنین اخسیکتی (نمودی از حال خود) را مورد رحمت قرار دهد. در واقع این ابیات به غم و یادآوری معشوقی یا فردی عزیز پرداخته و درخواست عفو و رحمت دارند.