شمارهٔ ۲۹ امیر معزی
امیر معزی نیشابوری / قطعات / وزن: مفاعلن فعلاتن مفاعلن فعلن (مجتث مثمن مخبون محذوف)
به سعی همت خویش ای اجل مؤید دین
خجسته دولت و پیروز اخترم کردی
چو رای خویش بیفروختی ضمیر مرا
چو بخت خویش بر اعدا مظفرم کردی
به جاه بر همه صدران تقدمم دادی
به مال با همه میران برابرم کردی
تو را ستایم همچون رسول را حَسّان
که تو به احسان حَسّان دیگرم‌کردی
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر به تقدیر ونعمت‌هایی که از سوی خداوند دریافت کرده، اشاره می‌کند. او از اینکه با تلاش و همت خود، دین را تقویت کرده و به موفقیت‌های بزرگ دست یافته، ابراز خوشحالی می‌کند. شاعر احساس می‌کند که در مقامات اجتماعی و مالی در وضعیت برتری قرار دارد و این همه را به لطف خداوند می‌داند. او همچنین به نوعی از پیامبر (ص) به عنوان الگوی احسان یاد می‌کند و می‌گوید که خداوند او را نیز به همین روش مورد لطف و احسان قرار داده است.