شمارهٔ ۱۲۱ - در اشتیاق انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به خدایی که از صنایع او
روی هر بوستان منقش گشت
که مرا در فراق خدمت تو
زندگانی چو مرگ ناخوش گشت
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
در این شعر، شاعر خدا را ستایش می‌کند و به زیبایی‌های طبیعت اشاره می‌کند که ناشی از خلق اوست. او همچنین ابراز می‌کند که دوری از خدمت پروردگار برایش بسیار ناخوشایند و سخت است، به‌طوری‌که زندگی‌اش بدون آن به مرگ شباهت دارد.