شمارهٔ ۱۸۵ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعلاتن مفاعلن فعلن (خفیف مسدس مخبون)
به خدایی که بی‌شناس مقیم
دردل و دیده آتشم باشد
مرگ هر چند خوش نباشد لیک
بی رخ دوستان خوشم باشد
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر در این شعر به خدایی اشاره می‌کند که در دل و چشمش احساس آتش و شدت دارد. او می‌گوید که هرچند مرگ خوشایند نیست، اما اگر چهره دوستانش را در آخرت ببیند، این برایش دلپذیر خواهد بود.