شمارهٔ ۲۴۲ - از کسی درخواست پنبه کند انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: فعولن فعولن فعولن فعولن (متقارب مثمن سالم)
زهی صاحب ملک پرور که گیتی
سخای ترا چرخ یک روزه آید
زلعل نگین تو درحکم مطلق
همی لرزه در چرخ پیروزه آید
چو وهم تو در سیر برهان نماید
ازو باد را سنگ در موزه آید
اگر آز من نعمت تو بداند
در ایام تو نوبت روزه آید
زدهر سیه کاسه الحق چنانم
که از پشت من دستهٔ کوزه آید
هوا ماه دیگر چنان گرم گردد
که دوزخ به دنیا به دریوزه آید
اگر آن نخواهم که از پیله باشد
بباید مرا آنچه از قوزه آید
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
این شعر درباره نعمت‌ها و برکات الهی و تأثیر آن‌ها بر زندگی انسان‌هاست. شاعر به زیبایی از قدرت و لطف پروردگار سخن می‌گوید و اشاره می‌کند که زندگی و روزگار به خاطر فیض الهی شکل می‌گیرد. همچنین به تضادهای روزگار و چالش‌هایی که انسان با آن‌ها مواجه می‌شود، اشاره می‌کند و نیکویی و زیبایی را در شرایط دشوار و نامساعد زندگی نیز جستجو می‌کند. در کل، این شعر تجلیلی از قدرت الهی و امیدوار بودن در برابر سختی‌هاست.