نغما — خواندن و کشف شعر فارسی

شمارهٔ ۲۶۷ انوری

انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)

آ زاده گر کریم نیابد ورا چه عجب

گر زی خسیس طبع گراید به اضطرار

سوی سگان گراید از بهر قوت را

شیری که گور و غرم نیابد به مرغزار

دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)

شاعر می‌گوید اگر انسان کریم و بزرگ وجود نداشته باشد، چه تعجبی دارد اگر افراد خسیس و تنگ‌نظر به ناچار به سمت دیگر موجودات، حتی سگان بروند برای تأمین نیازهای خود؟ او به این نکته اشاره می‌کند که شیر، به عنوان موجودی قدرتمند و با ارزش، اگر نتواند در محیط مناسب خود زندگی کند، به سمت مکان‌های نا مناسب و بی‌ارزش می‌رود. این شعر به تضادهای اجتماعی و برخورد انسان‌ها با شرایط موجود اشاره دارد.