شمارهٔ ۲۶۷ انوری
انوری ابیوردی / مقطعات / وزن: مفعول فاعلات مفاعیل فاعلن (مضارع مثمن اخرب مکفوف محذوف)
آ زاده گر کریم نیابد ورا چه عجب
گر زی خسیس طبع گراید به اضطرار
سوی سگان گراید از بهر قوت را
شیری که گور و غرم نیابد به مرغزار
دربارهٔ این شعر (خلاصهٔ هوش مصنوعی)
شاعر میگوید اگر انسان کریم و بزرگ وجود نداشته باشد، چه تعجبی دارد اگر افراد خسیس و تنگنظر به ناچار به سمت دیگر موجودات، حتی سگان بروند برای تأمین نیازهای خود؟ او به این نکته اشاره میکند که شیر، به عنوان موجودی قدرتمند و با ارزش، اگر نتواند در محیط مناسب خود زندگی کند، به سمت مکانهای نا مناسب و بیارزش میرود. این شعر به تضادهای اجتماعی و برخورد انسانها با شرایط موجود اشاره دارد.